باشد كه غفلت و جهل و عجز راهى به ساحت پاكش ندارد در اين فرض عقل موردى پيدا نخواهد كرد كه ضرورت را مرتفع ديده از حكم سرباز زند و براى هميشه به آنچه وحى حكم مىكند حكم خواهد كرد . خداى متعالى مىفرمايد : « أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ » « 1 » آيا كسى كه بالا سر نفس و كارش ايستاده مانند ديگران است . و مىفرمايد : « إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ » « 2 » هيچ نفسى بى نگهبان نيست . و مىفرمايد : « كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ » « 3 » هر نفسى گروگان كارش است . 8 - راه وحى از خطا مصون است بنابر آنچه گذشت راه وحى و تعليم برنامه زندگى اجتماعى انسان از اين راه جزء برنامه آفرينش مىباشد و روشن شد كه تكوين و آفرينش هرگز در كار خود خطا نمىكند ، پس مواد دين آسمانى كه از راه وحى به مردم تعليم مىشود و در طول اين مسافت دچار هيچ‌گونه خطا و اشتباهى نخواهد بود خداى متعال مىفرمايد : « عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً * إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ

--> ( 1 ) . رعد ، آيه 33 ( 2 ) . طارق ، آيه 24 ( 3 ) . مدثر ، آيه 38